|
|
 |
|
|
 Συνέντευξη: Film HOT
Λίγες μέρες πριν το live τους στο An Club στις 5 Οκτωβρίου, και ενώ οι Film ετοιμάζουν τις βαλίτσες του μιας και ακριβώς την επομένη μετά τη συναυλία ξεκινάει η Ευρωπαϊκή τους περιοδεία, βρήκαν το χρόνο να απαντήσουν στις ερωτήσεις μας. To enJoy.gr μίλησε με τον Δημήτρη(τον μπασίστα του συγκροτήματος) για το Angel B, για τις συναυλίες τους, για τη θέση των Media στην προώθηση συγκροτημάτων στο εξωτερικό και για πολλά πολλά άλλα…enjoy…
Ποιες διαφορές βρίσκουν οι Film μεταξύ των δύο «παιδιών» τους, No Luggage και Angel B;
Πρόκειται για 2 διαφορετικές περιόδους από τις οποίες προέκυψε ο ήχος και το κάθε άλμπουμ οπότε υπάρχουν αρκετές διαφορές στον ήχο και την θεματολογία. Το No Luggage είχε αρκετά πιο ποστ ροκ στοιχεία και ίσως μερικά πιο ακατέργαστα τραγούδια Είχαμε υλικό 2 χρόνων, παλιότερα τραγούδια, ορχηστρικά και άλλα πιο πειραματικά από τα οποία προέκυψε το no luggage σαν πολύπλευρο άλμπουμ και καθόρισε την ταυτότητά μας χωρίς να ανήκει σαφώς σε κάποιο είδος αλλά έχει τα ιδιαίτερα και αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά της μπάντας τα οποία διατηρούνται και στο Angel B. Στο Angel B βγάλαμε στην επιφάνεια τις πιο έντονες επιρροές μας από τα 80’s που πάντα είχαμε ως απωθημένο και θέλαμε να συνδυάσουμε με σύγχρονα στοιχεία και με τον τρόπο που παίζουμε.
Είναι ο ήχος του Angel B τελικά, 100% αυτός που θέλετε ως συγκρότημα να έχετε ή απλά πλησιάσατε ακόμα περισσότερο στο είδος μουσικής το οποίο θα θέλατε να παίζατε;
Το Angel B είναι αντιπροσωπευτικό της φάσης που περνάμε τώρα ως μπάντα. Σε κάθε άλμπουμ θέλουμε να δοκιμάζουμε κάτι άλλο, να εξελισσόμαστε και να είμαστε ο εαυτός μας. Αυτό που μετράει για μας είναι να πειραματιζόμαστε, να καταλήγουμε σε κάτι ενδιαφέρον που έχει λόγο ύπαρξης, είναι ειλικρινές και να γινόμαστε καλύτεροι σε αυτό που κάνουμε.
Ποιοι καλλιτέχνες/συγκροτήματα θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως similar artists των Film; Ανεξάρτητα από τις επιρροές σας, ποια συγκροτήματα θεωρείτε δηλαδή, ότι προσεγγίζετε ή αντίστοιχα προσεγγίζουν τον ήχο σας;
Ένας ακροατής θα μπορούσε να απαντήσει καλύτερα σε κάτι τέτοιο. Η μπάντα από την πλευρά της έχει επιρροές οπότε αυτά που έχει στο μυαλό του ο καθένας μας είναι διαφορετικά από αυτά που καταλήγει να ακούει κάποιος και να αναγνωρίζει ως ομοιότητα στα τραγούδια. Είναι πολύ σχετικό και από την εποχή του no luggage έχουμε ακούσει τελείως ετερόκλητες απόψεις, όπως π.χ. ότι μοιάζουμε με Placebo αλλά και Νovak, Kate Bush, Bjork και Sonic Youth.
Στο No Luggage ήταν το ομώνυμο τραγούδι, στο Angel B είναι το SSS!…είναι αυτός ένας τρόπος να ισορροπείτε μεταξύ εναλλακτικής και post-rock μουσικής;
Δεν ξέρω αν μπορούν να χαρακτηριστούν ποστ ροκ τα no luggage και SSS!. Ίσως είναι αυτό που λέγαμε πιο πάνω , ότι δηλαδή δεν γέρνουμε ιδιαίτερα προς κάποιο είδος και θέλουμε τα άλμπουμ να έχουν διαφορετικά στοιχεία. Τα 2 αυτά τραγούδια είναι ξεχωριστές στιγμές στα άλμπουμ και για αυτό ίσως έχουν διαφορετική αίσθηση από άλλα. Τοποθετημένα στις ανάλογη σειρά στα άλμπουμ έχουν άλλο ρόλο το καθένα όπως για παράδειγμα το SSS! συνοψίζει όλο το Angel B και είναι πολύ καλό σαν αποχαιρετισμός - finale. Είναι ένα είδος ισορροπίας που τα συγκεκριμένα τραγούδια εξυπηρετούν με την έννοια ότι αποκαλύπτουν άλλες πτυχές της μπάντας.
Έχοντας ως δεδομένο, ότι στην ευρωπαϊκές χώρες εκτός από τη στρατηγική θέση των media στην προώθηση νέων συγκροτημάτων(π.χ. Arctic Monkeys), σημαντικό ρόλο παίζει και η αυτόματη αναγνώριση των αξιόλογων συγκροτημάτων από το κοινό…θεωρείτε ότι το ελληνικό κοινό αντιμετωπίζει με σοβαρότητα τα άξια προσοχής εγχώρια συγκροτήματα; έχουν οι Film την στήριξη που τους αναλογεί από το ελληνικό κοινό;
Πιστεύω πως συμβαίνει το εξής. Στις Ευρωπαϊκές χώρες ο Τύπος δεν προβάλλει απαραίτητα τα πιο αξιόλογα συγκροτήματα, ασκεί σαφώς επιρροή στο κοινό δημιουργώντας εφήμερα hype, πολλές φορές εγκαταλείποντας τις μπάντες που στήριξε το πολύ για ένα χρόνο. Το κοινό αναγνωρίζει τις καλές μπάντες ανεξάρτητα από το τι θα προβάλλουν τα media γιατί πρόκειται για μια μεγάλη ζωντανή μουσική κοινότητα που χωράει τα πάντα. Στην εγχώρια σκηνή συμβαίνει τα συγκροτήματα να μην τυγχάνουν τις ιδιαίτερης προσοχής από τα media αλλά υποστηρίζονται αρκετά από τον εναλλακτικά μέσα. Οπότε και η στάση του κοινού είναι ίσως πιο ειλικρινής απέναντι στις μπάντες. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει πληθώρα συγκροτημάτων το κοινό αντιμετωπίζει αυστηρά τις ελληνικές μπάντες, ίσως κάποιες φορές καχύποπτα και με άδικες συγκρίσεις, αλλά τις περισσότερες των περιπτώσεων αναγνωρίζει κάτι αξιόλογο. Εμείς είμαστε ευτυχής από την υποστήριξη του κοινού. Από όλες τις συναυλίες, τα support, την ανταπόκριση στο Angel B, τα μηνύματα στο Myspace νιώθουμε συνεχώς περισσότερο ότι το κοινό μας υποστηρίζει.
Θεωρείτε την επιλογή σας, για το άνοιγμα των περισσότερων μεγάλων συναυλιών στην Ελλάδα ως ανταμοιβή της αξίας ή των προσπαθειών σας;
Οι συμμετοχές μας στις μεγάλες συναυλίες ήταν κάτι που προέκυψε σταδιακά και το κερδίσαμε με την αξία μας. Μας επιλέγουν ως μπάντα που παίρνει μέρος σε μια μεγάλη συναυλία και όχι που απλά ανοίγει την βραδιά. Κι εδώ είναι που αποδεικνύεται πάλι η υποστήριξη από το κοινό και που έχει βοηθήσει πολύ σε αυτό ενώ πολλοί διοργανωτές μας προτείνουν για μεγάλες συναυλίες επειδή πιστεύουν σε εμάς και θέλουν να μας δώσουν την ευκαιρία να προβληθούμε σε μεγαλύτερο κοινό.
 Πρέπει να θεωρείται η θέση του support σε μία συναυλία όπως αυτή των Cure ή των Placebo, η μεγαλύτερη επιτυχία για τα ελληνικά σχήματα; Υπάρχει τόσο καλό υλικό εντός των συνόρων, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από την Ευρωπαϊκή αγορά… μήπως οι ίδιοι οι Έλληνες(μουσικές βιομηχανίες, παραγωγοί, ΜΜΕ, κοινό κτλ) λειτουργούμε αρνητικά στην προώθηση των Ελληνικών συγκροτημάτων;
Big Issues! Το να ανοίξει κάποιο ελληνικό σχήμα την συναυλία κάποιας μεγάλης μπάντας δεν είναι το όριο στο οποίο μπορεί να φτάσει μια Ελληνική μπάντα. Είναι ένας τρόπος να διαδωθεί σε περισσότερο κόσμο δεδομένης της έλλειψης σημαντικής προβολής από τα πιο mainstream μέσα. Όντως υπάρχει πολύ καλό υλικό στην εγχώρια σκηνή το οποίο δεν φτάνει έξω για πολλούς λόγους που έχουν συζητηθεί πολλές φορές. Έλλειψη πολιτικής, προώθησης του σύγχρονου πολιτισμού, ΜΜΕ κ.λ.π. Το κοινό είναι το μόνο που δεν μπορεί να φταίει για κάτι τέτοιο αν και η ελίτ μερίδα δεν δέχεται εύκολα μια νέα ηχητικέ πρόταση εκ των εσω αλλά αν την ακούσει από έξω θα τη λατρέψει. Άλλο θέμα αυτό. Η αγορά είναι περιορισμένη για να μπορέσει ένα συγκρότημα να φτάσει σε περισσότερους. Αλλά οι μπάντες δεν μπορούν να μένουν σε αυτά εφ’ όσων πιστεύουν στον εαυτό τους και θέλουν να κάνουν μεγαλύτερα βήματα. Αν βάλουμε όλα αυτά τα ζητήματα στην άκρη καταλήγουμε στο ότι είναι προσωπική υπόθεση της μπάντας να ακολουθήσει το δρόμο που θέλει και να το παλέψει μόνη της πιστεύοντας πραγματικά σε αυτό. Ισχύει για τόσους άλλους τομείς στην Ελλάδα η μουσική δεν αποτελεί εξαίρεση. Από την άλλη πουθενά, τίποτα δεν είναι εύκολο.
Έχετε παίξει μαζί με συγκροτήματα, με τα οποία κάθε μουσικός(και όχι μόνο) θα ήθελε να βρίσκεται στην ίδια σκηνή με αυτά! Πείτε μου την πρώτη φράση/λέξη, οτιδήποτε σας έρχεται στο μυαλό στο άκουσμα των παρακάτω συγκροτημάτων…
Cure: 1st band from the Moon!
Placebo: Αμοιβαίος σεβασμός και συναδελφικότητα. Ευγενείς.
New Order: Extra-ordinary.
Iggy Pop: Lust for Life!
Madrugada: Απλοί.
Purresence: 1st gig in UK! Τα λέει όλα.
Starsailor: Simple and kind.
Raining Pleasure: Πολύ σημαντικοί.
Ποιο το μυστικό της επιτυχίας τελικά; Οι δυναμικές live εμφανίσεις; οι μελωδίες των κομματιών; oι στίχοι; το rock attitude;
Νομίζω το γεγονός του ότι αναγνωρίζεται η ειλικρίνεια με την οποία κάνουμε οτιδήποτε και το ότι εξελισσόμαστε και δουλεύουμε είναι για μας επιτυχία.
Cd αγοράζετε ή κατεβάζετε; ποια η άποψη σας για το downloading;
Δεν είμαστε τόσο πολύ του downloading. Αν θα το κάνουμε κάποιες φορές είναι για να πάρουμε μια γεύση από κάτι καινούριο που θέλουμε να ακούσουμε άμεσα. Με το dowloading δεν έχεις ποτέ την ολοκληρωμένη εικόνα του άλμπουμ και την ποιότητα του τελικού αποτελέσματος έτσι όπως καταλήγει στο CD σαν ολοκληρωμένο έργο. Σου δημιουργεί την αίσθηση ότι κάτι λείπει και ότι ακούς κάποιο preview του άλμπουμ που περιμένεις να κυκλοφορήσει. Ακόμα κι όταν κάποια άλμπουμ δεν διατίθενται πουθενά εδώ τα παραγγέλνουμε μέσω Internet. Έχουμε μεγαλώσει αγοράζοντας βινύλια και αργότερα CD και ακούγοντας τα άλμπουμ ολόκληρα επί βδομάδες. Το download λειτουργεί υποσυνείδητα με την λογική fast food και φτηναίνει ποιοτικά τη μουσική.
Από την άλλη για τις μπάντες που δεν έχουν δισκογραφικό συμβόλαιο είναι ένα παρά πολύ δυνατό εργαλείο για να προωθήσουν την μουσική τους μέσω διαδικτύου ενώ τα itunes για μας, ελλείψει προς το παρόν κυκλοφορίας στο εξωτερικό, έχουν λειτουργήσει ώστε να διαδοθεί το άλμπουμ μας εκτός συνόρων.
Τι μουσική ακούν οι Film στον ελεύθερο χρόνο τους;
Πολλά και ετερόκλητα πράγματα. Κατά καιρούς κολλάμε με διάφορα, Antony & The Johnsons, Interpol, Editors, Thom York, Nouvelle Vague, το τελευταίο άλμπουμ των Kent, Blonde Redhead, Madonna, Tom Waits, Yeah Yeah Yeahs, κ.α.
Ποιο είναι το τελευταίο cd που αγοράσατε;
Thom York “The Eraser”
Έχετε ήδη παίξει αρκετές φορές στο εξωτερικό μέσα στο καλοκαίρι, ωστόσο, το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρωπαϊκής περιοδείας σας(Βρετανία, Γερμανία, Ισπανία) έπεται…ποια ήταν η αντιμετώπιση του κοινού μέχρι τώρα και ποιες οι φιλοδοξίες σας για τις ερχόμενες συναυλίες εκτός συνόρων;
H ανταπόκριση ήταν πραγματικά παραπάνω από θετική. Οι Βρετανοί είναι δύσκολο κοινό και δεδομένου του ότι έχουν μεγαλώσει μέσα στις συναυλίες περιμέναμε με περιέργεια να δούμε την ανταπόκριση αφού μια Ελληνική μπάντα για αυτούς είναι κάτι ασυνήθιστο. Για τις επόμενες συναυλίες λαμβάνουμε ήδη μηνύματα στο MySpace από διάφορους users που περιμένουν να μας δουν και σχολιάζουν το άλμπουμ μας και αναμένουμε με ενθουσιασμό να παίξουμε.
|
|
|
|
| Σχετικά άρθρα |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
