|
|
 |
|
|
 Kasabian - Empire HOT
To ντεμπούτο ένος γκρουπ είναι πάντα μια πολύ σημαντική υπόθεση. Στην περίπτωση που η μπάντα τα καταφέρει καλά στο πρώτο της άλμπουμ, έρχεται μια ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση. Το δεύτερο άλμπουμ για πολλά γκρουπ, ιδίως αυτά που έκαναν μεγάλη επιτυχία με το ντεμπούτο τους, αποδεικνύεται σημαντική τροχοπέδη.
Ας περάσουμε στο θέμα μας. Ο δεύτερος δίσκος των φοβερών και τρομερών Kasabian είναι γεγονός. Το ερώτημα είναι: κατάφεραν να ξεφύγουν από την παγίδα οι νεαροί από το Leicester; Στις γραμμές που ακολουθούν δυστυχώς δεν θα βρείτε μια σαφή απάντηση. Πάντως η εμπορική επιτυχία, αν αυτό είναι το ζητούμενο, επιτεύχθηκε μια και ο δίσκος έφτασε στην κορυφή των charts (για πρώτη φορά στην βραχύχρονη ιστορία της μπάντας).
Ο δίσκος Empire, δυστυχώς, φάνηκε υποδυέστερος από τον θαυμαστό πρόγονό του. Από την άλλη, δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει κακό ένα άλμπουμ, με  τουλάχιστον τέσσερα τραγούδια που έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση στον γράφοντα. Επίσης, ίσως το άλμπουμ θέλει περισσότερο χρόνο για να αφομοιωθεί ικανοποιητικά.
Όπως προείπα, κατάφερα να ξεχωρίσω τέσσερα τραγούδια που μου άφησαν, από τη μια, την ελπίδα ότι δεν χάθηκε ούτε η έμπνευση ούτε το ιδιαίτερο ύφος τους και από την άλλη ανέβασαν αυτό τον δίσκο στην εκτίμηση μου.
Για να πάρετε μια πιο σαφή εικόνα για το πως εξελίσσεται το “Empire” θα πρέπει να σας πω ότι τα στοιχεία των Kasabian που αγαπήσατε στο ομώνυμο ντεμπούτο υπάρχουν και εδώ και χρωματίζουν τη μουσική τους εξίσου γοητευτικά. Ο τραγουδιστής Tom Meighan έχει την τύχη να έχει ιδιαίτερη χροιά στη φωνή του που μαζί με το «αλήτικο» ύφος στην ερμηνεία του, έχουν αποτελέσει δύο από τα πιο διακριτά σημεία της μουσικής των Kasabian.
O ήχος τους μπορεί να μην μοιάζει τόσο συναρπαστικός όπως στο πρώτο τους άλμπουμ, ωστόσο οι Kasabian κάνουν και εδώ έντονη χρήση samples ενώ οι ρυθμοί στις περισσότερες περιπτώσεις είναι καταιγιστικοί με μικρές ανάπαυλες για κάποια μέρη με ορχηστρική, κινηματογραφική σχεδόν, μουσική. Υπάρχει μια και μοναδική μπαλάντα (British Legion), η οποία μοιάζει να είναι γραμμένη για άλλο συγκρότημα. Δεν μου ταίριαζε καθόλου στο προφίλ των δυναμικών Kasabian. Τα riffs φυσικά έχουν την τιμητική τους και σε αυτό τον δίσκο, ενώ οι Kasabian δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν ηλεκτρικές κιθάρες με παραμορφώσεις σχετικά παλιομοδίτικες (οι οποίες όμως κρίνονται εύστοχες από τον γράφοντα). Ακούστε το Shoot the Runner και θα καταλάβετε τι εννοώ.
Σε αυτό το δίσκο οι Kasabian επιχείρησαν να κάνουν μια στροφή σε ανατολίτικες κλίμακες, ίσως για να δώσουν μια ακόμη διάσταση στη μουσική τους. Αλλά το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου εγχειρήματος ήταν απογοητευτικό, τουλάχιστον κατά την γνώμη αυτού του γεροπαράξενου συντάκτη. Το ομώνυμο Empire (το οποίο είναι το πρώτο single του δίσκου αλλά παρόλα αυτά δεν μου έκανε καθόλου καλή αίσθηση), το Sun/rise/light/flies και το Μe plus one βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε αυτούς τους ανατολίτικους πειραματισμούς και δεν κατάφεραν να με συγκινήσουν ούτε στο ελάχιστο.
 Κορυφαίες στιγμές του δίσκου το πιασάρικο και δυναμικό rock του Shoot the Runner, το By my side με τις κινηματογραφικές διαθέσεις, αλλά και το Seek and Destroy που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα κλασσικό Kasabian τραγούδι. Ωστόσο η κορωνίδα του δίσκου είναι το φινάλε του (The Doberman), ένα mid tempo τραγούδι που αποτελεί, κατά τη ταπεινή μας γνώμη, σεμινάριο πάνω στο πως μπορείς να πετύχεις την κλιμάκωση που τόσο ελκυστικό κάνει ένα τραγούδι. Τα πνευστά στο φινάλε (μια ακόμη έκπληξη από τους Kasabian) αποτελούν το κερασάκι στην τούρτα του καλύτερου τραγουδιού του δίσκου.
Θα έλεγα ότι ο καθένας που κινείται σε τέτοια μουσικά ιδιώματα θα έπρεπε να ακούσει τον συγκεκριμένο δίσκο. Οι Kasabian είναι μέσα στις 5 πιο σημαντικές νέες μπάντες και αυτή τους η προσπάθεια (ακόμη και αν υστερεί από την προηγούμενη) είναι ιδιαίτερα αξιόλογη. H επιλογή.. δική σας!
|
|
|
|
| Σχετικά άρθρα |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
